دوستان عزیز، از رسانه‌ها خواهش می‌کنم که برای پخش تصاویر جنایات رژیم جمهوری اسلامی تحت فشار سانسور قرار نگیرند. در شرایطی که اینترنت ایران قطع است، هیچ‌کس نمی‌تواند ببیند که آیا باید بترسد یا نه. اگر شما خودتان این تصاویر را منتشر نمی‌کنید، اما از انتشار آن‌ها توسط رسانه‌ها جلوگیری کنید، چه چیزی به سران غرب و جامعه جهانی نشان خواهیم داد؟ صداوسیما که هیچ‌گونه گزارشی از کشته‌شدگان ارائه نمی‌دهد، انتظار دارید رسانه‌های آزاد نیز مانند آن رفتار کنند؟

اگر ما در اروپا و آمریکا می‌ترسیم، باید بدانیم که افرادی که با تهدید اعدام به خیابان‌ها آمده‌اند، از سد ترس عبور کرده‌اند. آن‌ها جمهوری اسلامی را بهتر از ما می‌شناسند و جنایت‌ها را خود دیده‌اند یا از دیگران شنیده‌اند. به یاد داشته باشیم که اسرائیل با پخش ویدیوهای دلخراش از حوادث ۷ اکتبر توانست همدلی جهانی را جلب کند.

در گذشته، در بهشت زهرا، هر پیکری که از غسالخانه خارج می‌شد، مورد توجه قرار می‌گرفت و شعارهایی در حمایت از قربانیان جنایات ساواک داده می‌شد. در حالی که ما با استدلال‌های نادرست، قهرمانان واقعی که توسط رژیم سرکوب شده‌اند را سانسور می‌کنیم.