ایران در خاموشی سازمانیافتهای فرو رفته است که هدف آن تنها «کنترل امنیتی» نیست، بلکه پنهانسازی حقیقت نیز میباشد. قطع گسترده اینترنت، فلجسازی ارتباطات، تعطیلی بیسابقه رسانهها و ارعاب روزنامهنگاران و شاهدان، به معنای جلوگیری از مشاهده، ثبت و پیگیری یک جنایت عظیم و تاریخی است.
ایراناینترنشنال در روزهای اخیر با دریافت گزارشهای پراکنده و تکاندهنده، تلاش کرده تا با راستیآزمایی حرفهای، ابعاد سرکوب شدید و کشتار بیرحمانه مردم در اعتراضات اخیر را ارزیابی کند. در کشوری که حکومت عمداً دسترسی به اطلاعات را محدود میکند، رسیدن به ارزیابی دقیق کار دشواری است. شتابزدگی در اعلام آمار جانباختگان میتواند به تحریف واقعیت و ابعاد این فاجعه بزرگ بینجامد.
از روز یکشنبه، حجم شواهد و همپوشانی روایتها به حدی رسید که تصویری نسبتا روشن از وضعیت به دست آمد. شورای سردبیری ایراناینترنشنال در دو روز گذشته، اطلاعات رسیده از منابع مختلف از جمله شورای عالی امنیت ملی، دفتر ریاستجمهوری، روایتهای شاهدان عینی و خانوادههای کشتهشدگان را بهدقت بررسی کرده است.
نتایج این بررسیها نشان میدهد که:
- در بزرگترین کشتار تاریخ معاصر ایران، عمدتاً در دو شب پیاپی، ۱۸ و ۱۹ دیماه، دستکم ۱۲ هزار نفر به قتل رسیدهاند.
- این کشتار از نظر گستره جغرافیایی، شدت خشونت و شمار جانباختگان در یک بازه زمانی کوتاه، در تاریخ ایران بیسابقه است.
- بر اساس اطلاعات دریافتی، این شهروندان عمدتاً به دست نیروهای سپاه پاسداران و بسیج کشته شدهاند.
- این کشتار کاملاً سازماندهی شده بوده و نه نتیجه «درگیریهای پراکنده» و «بدون برنامه».
- اطلاعات دریافتی نشان میدهد که این کشتار با دستور شخص علی خامنهای و تأیید سران سه قوه و صدور دستور شلیک مستقیم از سوی شورای عالی امنیت ملی انجام شده است. بسیاری از جانباختگان زیر ۳۰ سال سن داشتهاند.
برآورد اولیه نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی نشان میدهد که دستکم ۱۲ هزار نفر در این کشتار سراسری به قتل رسیدهاند. در شرایط انسداد ارتباطی و عدم دسترسی مستقیم به اطلاعات، رسیدن به آمار نهایی نیازمند مستندسازی دقیقتر است. تجربه سالهای اخیر نشان میدهد که نهادهای امنیتی همواره از ثبت و اعلام آمار دقیق جانباختگان خودداری کردهاند.